Bu vaka anonimleştirilmiş klinik verilerden oluşturulmuştur. Kimlik belirleyici bilgiler kaldırılmıştır. İçerik yalnızca eğitim ve bilgilendirme amaçlıdır; tek bir vakaya ait gözlemdir ve genellenemez. Sunulan bilgiler hekim muayenesi, tanı veya kişiye özel tedavi planının yerine geçmez. Bireysel yanıt değişkenlik gösterebilir.
Özet
Vaka, yaklaşık 6 aydır süren sağ omuz ağrısı nedeniyle ortopedi uzmanı tarafından subakromiyal impingement sendromu tanısı konulan, 35–45 yaş aralığında bir erkek hastayı konu almaktadır. MRG’de supraspinatus tendonunda Grade II tendinopati ve subakromiyal bursada kalınlaşma saptanmış, tam kat yırtık bulgusu izlenmemiş ve cerrahi endikasyon görülmemiştir. Hasta daha önce modalite ağırlıklı fizik tedavi (10 seans) ve subakromiyal kortikosteroid enjeksiyonu almış; her ikisinden de yalnızca geçici rahatlama elde etmiştir.
Başvuru anında aktif omuz fleksiyonu 140° (ağrılı), abduksiyonu 130° (ağrılı), painful arc 70°–120° pozitif, skapular diskinezi Tip II, posterior kapsül gerginliğine bağlı 15° internal rotasyon kaybı ve 3D postür analizinde belirgin forward head posture (88 mm), bilateral omuz protraksiyonu ve skapular asimetri saptanmıştır.
On haftalık, 12 klinik seanslık çok bileşenli konservatif rehabilitasyon programı (manuel terapi, skapular stabilizasyon, progresif rotator cuff kuvvetlendirme, NKT ile nöromotor düzeltme, 3D postür analizi destekli postüral eğitim ve yoğun ev egzersiz programı) sonrasında VAS aktivite ağrısı 7/10’dan 1/10’a, gece ağrısı 5/10’dan 0/10’a, QuickDASH skoru 52/100’den 9/100’e gerilemiş; aktif fleksiyon 178°, abduksiyon 175° (ağrısız) düzeyine ulaşmış; painful arc ve skapular diskinezi klinik olarak düzelmiş; forward head posture 88 mm’den 64 mm’ye, omuz protraksiyonu 42 mm’den 28 mm’ye azalmıştır.
Öne çıkan klinik gözlem: Bu vakada elde edilen bulgular, omuz sıkışma sendromunun yalnızca lokal subakromiyal patoloji olarak değil; skapulotorasik kontrol, posterior kapsül mobilitesi, torasik omurga fonksiyonu ve postüral organizasyonu içeren çok faktörlü bir tablo olarak ele alınmasının klinik sonuçlarla ilişkili olabileceğini düşündürmektedir. Modalite ağırlıklı pasif tedavinin yetersiz kaldığı bu hastada, bireyselleştirilmiş aktif rehabilitasyon yaklaşımıyla 12 seanslık bir programda belirgin fonksiyonel kazanımlar gözlenmiştir.
Hasta Bilgileri
| Özellik | Bilgi |
|---|---|
| Yaş aralığı | 35–45 |
| Cinsiyet | Erkek |
| Tanı | Subakromiyal impingement sendromu |
| MRG bulgusu | Supraspinatus Grade II tendinopati, subakromiyal bursa kalınlaşması |
| Cerrahi endikasyon | Yok — konservatif rehabilitasyon önerilmiş |
| Semptom süresi | Yaklaşık 6 ay |
| Başlangıç şekli | Sinsi (travma yok) |
| Meslek | Masa başı çalışan (yazılım geliştirici) |
| Önceki tedaviler | Modalite ağırlıklı FTR (10 seans), kortikosteroid enjeksiyonu (1 kez), NSAİİ |
| Yönlendiren | Ortopedi uzmanı |
Başvuru Nedeni
Hasta, yaklaşık 6 aydır süren sağ omuz ağrısı nedeniyle ortopedi uzmanının yönlendirmesiyle konservatif rehabilitasyon amacıyla başvurmuştur. Yakınmalar travma olmaksızın sinsi başlangıçlı olup, son 3 ayda progresif artış göstermiştir. Başlıca yakınmaları şunlardır:
- Baş üstü aktivitelerde (dolap üstüne uzanma, elbise giyme) belirgin omuz ağrısı
- Gece ağrısı (etkilenen taraf üzerine yatamama, son 2 aydır)
- Kol kaldırma sırasında takılma/sıkışma hissi (özellikle 70°–120° arasında)
- Uzun süre bilgisayar kullanımı sonrası omuz ve sırt bölgesinde artan ağrı
- Spor aktivitelerini (fitness) bırakmak zorunda kalma
- İş performansında düşme
Ortopedist tarafından cerrahi endikasyon görülmemiş; konservatif rehabilitasyon ile skapular stabilizasyon, rotator cuff kuvvetlendirme ve postüral düzeltme odaklı fizyoterapi programı önerilmiştir.
Önceki Müdahaleler
- NSAİİ kullanımı (yaklaşık 3 ay, kısmi ve geçici rahatlama)
- Modalite ağırlıklı fizik tedavi — başka bir merkez (10 seans: hotpack, ultrason, TENS; aktif egzersiz minimal)
- Subakromiyal kortikosteroid enjeksiyonu (1 kez, 6 hafta önce; geçici rahatlama ardından yakınmalar geri dönmüş)
- Genel omuz egzersizi önerilmiş ancak bireyselleştirilmemiş ve düzenli uygulanmamış
Klinik Değerlendirme
Hareket Açıklığı ve Kas Kuvveti
| Parametre | Sağ (etkilenen) | Sol (sağlam) |
|---|---|---|
| Aktif fleksiyon | 140° (ağrılı, son 20° zorlanma) | 180° |
| Aktif abduksiyon | 130° (ağrılı, painful arc 70°–120°) | 180° |
| Aktif external rotation (0° abd) | 40° (ağrısız) | 45° |
| Aktif internal rotation | T12 | T8 |
| Pasif fleksiyon | 165° (end-range ağrı) | 180° |
| Pasif internal rotation (90° abd) | 45° | 60° (15° fark) |
| Empty Can (supraspinatus) kuvveti | 4/5 (ağrılı) | 5/5 |
| Full Can kuvveti | 4/5 (ağrılı) | 5/5 |
| External rotation kuvveti | 5/5 (ağrısız) | 5/5 |
| Internal rotation kuvveti | 4+/5 (ağrısız) | 5/5 |
Kas kuvveti manuel kas testi (MKT) 0–5 ölçeği ile değerlendirilmiştir.
Özel Testler
| Test | Sonuç | Klinik Anlam |
|---|---|---|
| Neer Impingement | Pozitif | Subakromiyal sıkışma |
| Hawkins–Kennedy | Pozitif | Subakromiyal sıkışma |
| Painful Arc | 70°–120° pozitif | Subakromiyal irritasyon (abduksiyon painful arc’ı aşarak sonlanıyor) |
| Empty Can (Jobe) | Ağrılı, 4/5 | Supraspinatus yüklenme |
| Skapular Diskinezi | Tip II (inferior angle prominansı) | Skapulotorasik kontrol bozukluğu |
| Skapular Retraksiyon Testi (SRT) | Pozitif (ağrı azalıyor) | Skapular düzeltme ile semptom rahatlaması |
| Skapular Asistans Testi | Pozitif (fleksiyon ağrısız) | Skapular katkının doğrulanması |
| Cross-body Adduction | Hafif ağrılı | Posterior kapsül gerginliği |
| Spurling (servikal tarama) | Negatif | Servikal patoloji ekarte |
| ULTT1 | Negatif | Nöral gerilim ekarte |
3D Postür Analizi
| Parametre | Başlangıç Değeri |
|---|---|
| Forward Head Posture | 88 mm |
| Omuz protraksiyonu (sağ) | 42 mm |
| Omuz protraksiyonu (sol) | 38 mm |
| Skapular asimetri | 12 mm (sağ skapula lateralize) |
| Torasik kifoz açısı | 48° |
| Omuz yükseklik farkı | 8 mm (sağ düşük) |
Üç boyutlu postür analizi, radyografik değerlendirmeye ek olarak postüral asimetrilerin, omuz kuşağı pozisyonunun ve skapular hizalanmanın objektif olarak değerlendirilmesi ve tedavi sürecindeki değişimlerin izlenmesi amacıyla kullanılmıştır.
NKT (Nörokinetik Terapi) Değerlendirmesi
- Üst trapez ve levator skapula: Dominant (aşırı aktif)
- Alt trapez ve serratus anterior: İnhibe (yetersiz aktif)
- Pektoralis minor: Kısa; skapular anterior tilt ve protraksiyona katkıda bulunuyor
- Kompansasyon paterni: Overhead hareket sırasında üst trapez dominansı ile skapular elevasyon, serratus anterior yetersizliği nedeniyle upward rotation kaybı
Fonksiyonel Değerlendirme
| Ölçüm | Başlangıç Değeri |
|---|---|
| VAS — aktivite sırası | 7/10 |
| VAS — gece ağrısı | 5/10 |
| VAS — istirahat | 2/10 |
| QuickDASH | 52/100 |
Klinik Akıl Yürütme
Yaklaşık 6 aydır devam eden omuz ağrısı ve fonksiyonel kısıtlılıkla başvuran bu hastada; başvuru anında saptanan subakromiyal impingement bulguları (pozitif Neer, Hawkins–Kennedy, painful arc), skapulotorasik kontrol bozukluğu (Tip II diskinezi), posterior kapsül gerginliği (15° internal rotasyon kaybı), rotator cuff kuvvet dengesizliği ve belirgin postüral adaptasyonların (forward head 88 mm, omuz protraksiyonu 42 mm, skapular asimetri 12 mm) birlikte fonksiyonel kısıtlılıkların temel belirleyicileri olduğu değerlendirilmiştir.
Omuz ağrısının yalnızca subakromiyal yapısal patolojiden (Grade II tendinopati) değil; skapulotorasik diskinezi, posterior kapsül gerginliği, rotator cuff kas dengesizliği, torasik hipomobilite ve uzun süreli masa başı çalışmaya bağlı postüral adaptasyonların birlikte katkıda bulunduğu çok faktörlü bir mekanik yüklenme paterninden kaynaklanabileceği düşünülmüştür. Bu klinik hipotez aşağıdaki muayene bulgularıyla desteklenmiştir:
- Skapular Retraksiyon Testi’nin pozitif olması (skapula düzeltildiğinde ağrının azalması): Skapulotorasik kontrolün iyileştirilmesinin semptom azalmasıyla ilişkili olabileceğini düşündürmüştür.
- Skapular Asistans Testi’nin pozitif olması (destekle fleksiyon ağrısız tamamlanabiliyor): Skapular kinematiğin düzeltilmesinin fonksiyonel kazanıma katkı sağlayabileceği hipotezini desteklemiştir.
- 3D postür analizinde saptanan belirgin forward head posture ve omuz protraksiyonu: Bu postüral adaptasyonların akromion eğimini değiştirerek subakromiyal alan daralmasına ve skapular kinematikte bozulmaya katkıda bulunmuş olabileceği değerlendirilmiştir.
- NKT değerlendirmesinde saptanan kompansasyon paterni (üst trapez/levator dominansı, alt trapez/serratus anterior inhibisyonu): Kuvvetlendirme programının yalnızca analitik düzeyde değil, nöromotor kontrol ve kas aktivasyon sıralaması düzeyinde de planlanması gerektiğini düşündürmüştür.
- Posterior kapsül gerginliği (15° internal rotasyon kaybı): Glenohumeral anterior-superior translasyona ve dolayısıyla subakromiyal mekanik irritasyona katkıda bulunmuş olabileceği değerlendirilmiştir.
- Torasik rotasyon kısıtlılığı: Skapulotorasik hareketin temelini oluşturan torasik mobilitenin yetersizliğinin, skapulohumeral ritmi olumsuz etkilemiş olabileceği düşünülmüştür.
Daha önce uygulanan modalite ağırlıklı tedavinin (hotpack, ultrason, TENS) yetersiz kalmasının; aktif skapular stabilizasyon, progresif rotator cuff kuvvetlendirme, posterior kapsül mobilizasyonu, postüral düzeltme ve nöromotor kontrol bileşenlerinin eksikliğiyle ilişkili olabileceği düşünülmüştür. Kortikosteroid enjeksiyonunun geçici rahatlama sağlaması ancak yakınmaların geri dönmesi, altta yatan biyomekanik faktörlerin ele alınmadığını düşündürmüştür.
Tedavi programı 12 klinik seans ve 10 haftalık süreyle, azalan sıklık modelinde (haftada 2 → 1 → 2 haftada 1) planlanmıştır. Bu model; erken dönemde klinik müdahale yoğunluğunun yüksek tutulmasını, ilerleyen dönemde hasta bağımsızlığının artırılmasını ve yoğun ev egzersiz programıyla kazanımların sürdürülebilir hale getirilmesini hedeflemiştir.
| Klinik Bulgu | Yorumu | Tedavi Planına Etkisi |
|---|---|---|
| Pozitif Neer, Hawkins–Kennedy, Painful Arc | Subakromiyal mekanik irritasyon | Subakromiyal alan genişletmeye yönelik müdahaleler |
| Skapular diskinezi Tip II + SRT pozitif | Skapulotorasik kontrol bozukluğunun semptomlarla ilişkili olabileceği | Skapular stabilizasyon ve motor kontrol eğitimi |
| Posterior kapsül gerginliği (15° IR kaybı) | GH anterior-superior translasyona katkı | Posterior kapsül mobilizasyonu + germe |
| NKT: Üst trapez dominansı, serratus anterior inhibisyonu | Kompansasyon paterni, skapular upward rotation kaybı | NKT ile nöromotor düzeltme + hedefli aktivasyon |
| Forward head 88 mm, omuz protraksiyonu 42 mm | Akromion eğimi değişikliği, subakromiyal alan daralması | 3D postür destekli postüral düzeltme + ergonomi |
| Torasik rotasyon kısıtlılığı (bilateral) | Skapulohumeral ritim bozukluğuna katkı | Torasik mobilizasyon/manipülasyon |
| Önceki pasif tedavinin yetersizliği | Aktif bileşenlerin eksikliği | Aktif rehabilitasyon + ev programı odaklı yaklaşım |
Tedavi Hedefleri
Kısa vade (1–3. hafta)
- Gece ağrısının giderilmesi
- VAS aktivite ağrısının ≤4/10’a düşürülmesi
- Posterior kapsül gerginliğinin azaltılması
- NKT ile kompansasyon paterninin belirlenmesi ve düzeltme başlangıcı
- Ev egzersiz programının öğretilmesi ve uyumun sağlanması
Orta vade (4–7. hafta)
- Painful arc’ın kaybolması
- Aktif omuz ROM’unun tam ve ağrısız olması
- Skapular diskinezinin Tip II’den normale dönüşü
- Rotator cuff kuvvetinin ≥4+/5’e ulaşması
- 3D postür analizinde forward head ve omuz protraksiyonunda ölçülebilir azalma
Uzun vade (8–10. hafta)
- VAS ≤1/10 tüm aktivitelerde
- QuickDASH ≤15/100
- Baş üstü aktivitelerde tam bağımsızlık ve ağrısızlık
- Rotator cuff kuvveti 5/5, simetrik
- Masa başında 4+ saat ağrısız çalışma toleransı
- Bağımsız ev programı ile sürdürülebilir self-management
- Spora (fitness) güvenli dönüş
Müdahale Planı
Tedavi süreci toplam 12 klinik seans halinde 10 hafta sürmüştür. Program azalan sıklık modeliyle planlanmış; erken dönemde klinik müdahale yoğunluğu yüksek tutulurken, ilerleyen dönemde hasta bağımsızlığı ve ev programı uyumu ön plana alınmıştır.
| Dönem | Hafta | Sıklık | Seans | Odak |
|---|---|---|---|---|
| Akut faz | 1–3 | Haftada 2 | 6 | Ağrı kontrolü, manuel terapi, NKT, 1. 3D analiz, ev programı eğitimi |
| Aktif rehabilitasyon | 4–7 | Haftada 1 | 4 | Progresif kuvvetlendirme, motor kontrol, 2. 3D analiz |
| Fonksiyonel faz | 8–10 | 2 haftada 1 | 2 | Fonksiyonel entegrasyon, son 3D analiz, taburculuk |
| Müdahale | Sıklık | Süre |
|---|---|---|
| Glenohumeral posterior kapsül mobilizasyonu | Her klinik seansta | 10 hafta |
| Torasik ekstansiyon ve rotasyon mobilizasyonu/manipülasyonu | Her klinik seansta | 10 hafta |
| Subakromiyal ve periskapular yumuşak doku teknikleri | Her klinik seansta (1–7. hafta) | 7 hafta |
| Skapular stabilizasyon ve motor kontrol eğitimi | Her seansta + günlük ev programı | 10 hafta |
| Rotator cuff progresif kuvvetlendirme | Her seansta + günlük ev programı | 10 hafta |
| NKT — kompansasyon paterni düzeltme | Haftada 2 (1–3. hafta) → haftada 1 (4–6. hafta) | 6 hafta |
| 3D postür analizi ile objektif değerlendirme | 3 ölçüm (1., 5., 10. hafta) | 10 hafta |
| Posterior kapsül germe ve IR mobilizasyonu | Her seansta + günlük ev (3 kez/gün) | 8 hafta |
| Postüral düzeltme ve ergonomik eğitim | Her seansta + gün boyu uygulama | 10 hafta |
| Progresif fonksiyonel entegrasyon | Haftada 1 (5–7. hafta) → 2 haftada 1 (8–10. hafta) | 6 hafta |
Ev Egzersiz Programı
Hasta, klinik seansların yanında kapsamlı bir günlük ev egzersiz programı uygulamıştır. Program, her klinik kontrolde ilerlemeye göre güncellenmiştir.
1–3. Hafta (Akut Faz)
- Pendulum egzersizi (Codman): günde 3 kez, 2 dk, tüm yönlerde
- İzometrik external rotation (duvar): günde 3 kez, 10 tekrar × 10 sn
- İzometrik internal rotation (duvar): günde 3 kez, 10 tekrar × 10 sn
- Posterior kapsül germe (cross-body stretch + sleeper stretch): günde 3 kez, 5 × 30 sn
- Pektoral doorway stretch (90° ve 120°): günde 3 kez, 30 sn
- Üst trapez ve levator skapula germe: günde 3 kez, 30 sn
- Torasik ekstansiyon (foam roller): günde 2 kez, 10–15 tekrar
- Torasik rotasyon (open book): günde 2 kez, 10 tekrar her yöne
- Chin tuck: günde 3 kez, 10 × 10 sn
- Buz uygulaması (egzersiz sonrası): 15 dk
2–3. Hafta (Eklenen)
- Skapular saat egzersizi (serratus anterior, duvar): günde 2 kez, 3 × 10
- Skapular retraksiyon + posterior tilt (theraband): günde 2 kez, 3 × 12
- Prone Y-T-W (alt-orta trapez): günde 1 kez, 3 × 10 (3. haftadan)
4–7. Hafta (Aktif Rehabilitasyon)
- Side-lying external rotation (0.5–1 kg): günde 1 kez, 3 × 15
- Wall slide (skapular kontrollü): günde 2 kez, 3 × 10
- Full can eksantrik (1 kg, 4 sn negatif): günde 1 kez, 3 × 12 (5. haftadan)
- Theraband diagonal D2 fleksiyon: günde 1 kez, 3 × 12 (6. haftadan)
- Masa başı postür düzeltme (30 dk alarm): gün boyu
Sonuç Ölçümleri
| Ölçüm | Başlangıç | 5. Hafta | 10. Hafta | MCID | Klinik Anlam |
|---|---|---|---|---|---|
| VAS — aktivite | 7/10 | 3/10 | 1/10 | ≥2 puan | MCID aşıldı |
| VAS — gece | 5/10 | 0/10 | 0/10 | ≥2 puan | MCID aşıldı |
| QuickDASH | 52/100 | 28/100 | 9/100 | ≥8 puan | MCID belirgin aşıldı (43 puan) |
| Aktif fleksiyon | 140° (ağrılı) | 168° (minimal) | 178° (ağrısız) | — | Tam ROM kazanıldı |
| Aktif abduksiyon | 130° (ağrılı) | 160° (ağrısız) | 175° (ağrısız) | — | Tam ROM kazanıldı |
| Forward Head (3D) | 88 mm | 76 mm | 64 mm | — | 24 mm azalma |
| Omuz protraksiyonu sağ (3D) | 42 mm | 34 mm | 28 mm | — | 14 mm azalma |
| Skapular asimetri (3D) | 12 mm | 7 mm | 4 mm | — | 8 mm azalma |
| Torasik kifoz açısı (3D) | 48° | — | 42° | — | 6° azalma |
| Empty Can kuvvet (MKT) | 4/5 (ağrılı) | 4+/5 (ağrısız) | 5/5 (ağrısız) | — | Tam kuvvet, simetrik |
Tedavi sürecinde herhangi bir advers olay bildirilmemiştir.
Takip
Tedavi bitiminden 8 hafta sonra gerçekleştirilen takipte hasta; baş üstü aktivitelerini ağrısız gerçekleştirebildiğini, gece ağrısının tamamen kaybolduğunu, masa başında uzun süreli çalışma toleransının belirgin arttığını ve bağımsız fitness programına geçiş yaptığını ifade etmiştir. Ev egzersiz programını haftada 3–4 gün sürdürmeye devam ettiğini bildirmiştir. Takip verileri hasta beyanına dayalıdır; standardize bir ölçüm bu görüşmede yenilenmemiştir.
Sınırlılıklar
- Tek bir vakaya ait gözlemlerdir; sonuçlar genellenemez ve nedensellik ilişkisi kurulamaz.
- Doğal iyileşme sürecinin klinik kazanımlara katkısı ayrıştırılamamıştır.
- Kortikosteroid enjeksiyonunun rezidüel etkisi tam olarak ayrıştırılamamıştır.
- İzokinetik rotator cuff kuvvet ölçümü yapılmamıştır; kas kuvveti manuel kas testi ile değerlendirilmiştir.
- Ultrasonografik subakromiyal mesafe ve tendon kalınlığı takibi yapılmamıştır.
- 3D postür analizi ölçümleri tek değerlendirici tarafından gerçekleştirilmiştir.
- Ev egzersiz programına uyum hasta beyanına dayalı olarak takip edilmiştir.
- Çok bileşenli müdahale programında her bir bileşenin bağımsız katkısı belirlenememiştir.
- Ergonomik düzenlemelerin bağımsız etkisi değerlendirilememiştir.
- Psikososyal faktörler standardize bir ölçekle değerlendirilmemiştir.
- Altı ayı aşan uzun dönem takip verisi bulunmamaktadır.
Vakadan Çıkarılabilecek Klinik Dersler
- Omuz sıkışma sendromunun yalnızca lokal subakromiyal patoloji olarak değil; skapulotorasik kontrol, glenohumeral kapsüler mobilite, torasik omurga fonksiyonu ve postüral organizasyonu içeren çok faktörlü bir tablo olarak ele alınmasının klinik sonuçlarla ilişkili olabileceği gözlenmiştir.
- Skapular Retraksiyon Testi ve Skapular Asistans Testi’nin pozitif olmasının, skapulotorasik odaklı rehabilitasyondan fayda görebilecek hastaları belirlemede yardımcı klinik araçlar olabileceği düşünülmüştür.
- Posterior kapsül gerginliğinin değerlendirilmesi ve tedavi edilmesinin subakromiyal impingement yönetiminde göz ardı edilmemesi gereken bir bileşen olabileceği gözlenmiştir.
- Modalite ağırlıklı pasif tedavi yaklaşımlarının yetersiz kaldığı durumlarda, aktif rehabilitasyon ve nöromotor kontrol eğitiminin klinik fark yaratabileceği düşünülmüştür.
- 3D postür analizinin subakromiyal impingement’ta postüral katkının objektif değerlendirilmesinde, tedavi sürecindeki değişimin izlenmesinde ve hasta motivasyonunun desteklenmesinde klinik değer katabileceği gözlenmiştir.
- NKT değerlendirmesinin kas kompansasyon paternlerini belirleme ve kuvvetlendirme programını nöromotor düzeyde bireyselleştirmede katkı sağlamış olabileceği değerlendirilmiştir.
- Forward head posture ve omuz protraksiyonunun düzeltilmesinin skapular pozisyonu ve subakromiyal alanı olumlu etkileyebileceği düşünülmüştür.
- Torasik mobilitenin artırılmasının skapulohumeral ritmi destekleyebileceği ve overhead aktivitelerde ağrısız hareket kazanımına katkıda bulunmuş olabileceği gözlenmiştir.
- Azalan seans sıklığı modelinin (haftada 2 → 1 → 2 haftada 1) hasta bağımsızlığını desteklediği ve sürdürülebilir self-management becerisi kazandırılmasına katkıda bulunmuş olabileceği değerlendirilmiştir.
- On iki klinik seanslık bir programda yoğun ev egzersiz programı ile birleştirildiğinde etkili rehabilitasyonun mümkün olabileceği gözlenmiştir.
- Hasta eğitimi ve ergonomik düzenlemelerin tedavi kazanımlarının korunmasında önemli bir bileşen olabileceği düşünülmüştür.
İlgili Yazılar
Sık Sorulan Sorular
Omuz sıkışma (subakromiyal impingement) sendromu nedir?
Kortikosteroid enjeksiyonu tek başına yeterli olur mu?
Rehabilitasyon süreci ne kadar sürer ve kaç seans planlanır?
Ev egzersiz programı neden bu kadar önemli?
3D postür analizi rehabilitasyon sürecine nasıl katkı sağlar?
Omuz sıkışma sendromunda cerrahi ne zaman gündeme gelir?
İçeriği Hazırlayan ve Klinik Olarak Gözden Geçiren
Kaynaklar
- Diercks R, Bron C, Dorrestijn O, Meskers C, Naber R, de Ruiter T, et al. Guideline for diagnosis and treatment of subacromial pain syndrome: a multidisciplinary review by the Dutch Orthopaedic Association. Acta Orthop. 2014;85(3):314–322. doi:10.3109/17453674.2014.920991
- Steuri R, Sattelmayer M, Elsig S, Kolber C, Tal A, Taeymans J, Hilfiker R. Effectiveness of conservative interventions including exercise, manual therapy and medical management in adults with shoulder impingement: a systematic review and meta-analysis of RCTs. Br J Sports Med. 2017;51(18):1340–1347. doi:10.1136/bjsports-2016-096515
- Kibler WB, Ludewig PM, McClure PW, Michener LA, Bak K, Sciascia AD. Clinical implications of scapular dyskinesis in shoulder injury: the 2013 consensus statement from the ‘Scapular Summit’. Br J Sports Med. 2013;47(14):877–885. doi:10.1136/bjsports-2013-092425
- Tyler TF, Nicholas SJ, Roy T, Gleim GW. Quantification of posterior capsule tightness and motion loss in patients with shoulder impingement. Am J Sports Med. 2000;28(5):668–673. doi:10.1177/03635465000280050801
- Struyf F, Nijs J, Mollekens S, Jeurissen I, Truijen S, Mottram S, Meeusen R. Scapular-focused treatment in patients with shoulder impingement syndrome: a randomized clinical trial. Clin J Pain. 2013;29(3):203–210. doi:10.1097/AJP.0b013e31827c136b
- Gummesson C, Atroshi I, Ekdahl C. The disabilities of the arm, shoulder and hand (DASH) outcome questionnaire: longitudinal construct validity and measuring self-rated health change after surgery. BMC Musculoskelet Disord. 2003;4:11. doi:10.1186/1471-2474-4-11
- Michener LA, Walsworth MK, Burnet EN. Effectiveness of rehabilitation for patients with subacromial impingement syndrome: a systematic review. J Hand Ther. 2004;17(2):152–164. doi:10.1197/j.jht.2004.02.004
- Hawker GA, Mian S, Kendzerska T, French M. Measures of adult pain. Arthritis Care Res (Hoboken). 2011;63(Suppl 11):S240–S252. doi:10.1002/acr.20543
Tıbbi Bilgilendirme ve Anonimleştirme Notu
Bu içerik bilgilendirme amaçlıdır; hekim muayenesi, tanı veya bireysel tedavi planının yerine geçmez. Bu vaka sunumu anonimleştirilmiş klinik verilerden oluşturulmuştur; hastanın kimliğini ortaya çıkarabilecek hiçbir bilgi paylaşılmamıştır. Sunulan gözlemler tek bir vakaya aittir ve genellenemez. Bireysel yanıt değişkenlik gösterebilir. Yakınmalarınız için Ulus Fizyoterapi’ye ulaşarak değerlendirme randevusu alabilirsiniz.
